اول باید بگم که متاسفانه این خصیصه اکثر ایرانیهاست که ذهنشون فقط قادر به درک صفر و یک از پدیده هاست و فاقد توانایی درک حالات متناهی به حدود فیمابینه. مثلا سریعا لپ تاپ رو با چرتکه و استین حلقه ای رو با یقه بسته مقایسه میکنند و از درک حالات ممکن فیمابین واصلا  مفهوم سمبلیک موضوع عاجزند.

اتفاقا همین خصیصه صفر و یکی اکثر مردم یا بعبارتی ذهن فاقد قدرت تحلیل باعث شده که کشور ایران با این وسعت و جمعیت و منابع جزء کشور های عقب مونده* جهان باشه و از کشور های نو پایی مثل مالزی هم عقب بیفته.

 باری، طبق معمول خیلی ها به متن نوشته شده بسیار سطحی نگاه کردن و بخاطر همون خاصیت ذهنی صفر و یکی از درک مفهوم اصلی که همون جنبه  روانکاوی سمبلیکی قضیه بود عاجز موندن. متن من یک تحلیل روانشناسانه سمبولیک بود. ساده بگم همونطور که شما وقتی کسی که لباس شاد رنگارنگ بپوشه میفهمید خوشحاله یا ریش نزده و لباس تیره سمبل سوگه بهمین شکل میشه سمبلیسم و روانشناسی رو در شناخت افراد حاضر در یک مجموعه جدید بدنبال تغییر وضعیت ثابت و معمولا بلند مدت پیشین بکار برد (حالا بحثش طولانیه که در محدوده عقل خیلی ها هم نمیگنجه من به ساده ترین شکل گفتم همه بفهمن).

محکومیت حس جوگیری یا نوع پوشش و یا مقایسات غیر متناسب استین حلقه ای و تکنولوژی، سطحی ترین نوع برداشت از این نوشته بود که  تنها حاصل ذهن تک بعدی و فاقد قوه تحلیل بسیاری از ایرانیان است و بس! نوشته من متنی بود که با بکار گرفتن سمبولیزم بشکلی عمیق و ظریف، وضعیت فعلی خیل عظیم ایرانیان مهاجرکه بنابر شرایط موجود ناچار به ترک وطن شده وتا حدودی تحت تاثیر همان شرایط و عمدتا تحت تاثیر یک عامل ذاتی مشترک، اعمال و واکنشهای خاص و غالبا مشخصی رونشون میدن از جنبه روانشناسی بررسی کرد.

متاسفانه در اثر رشد روز بروز تعداد وبلاگهای بی محتوی و هجونگار مالزی نویس که در راستای سیل مهاجرت بی ظابطه ایرانیان قرار داره این مشکل برای بسیاری از وبلاگ خوان ها پیش اومده که با برخورد به این وبلاگ بدنبال پیش ذهنیت شکل گرفته از بی محتوایی وروزمره نگاری حاصل از بسیاری از وبلاگهای مذکور، از دقت وتفکر در عمق و محتوای نگاره های یک " فیلسوف " عاجز بمانند. والسلام

(اگر نظری دارید در پست قبلی مرقوم بفرمایید)

*از الان و قبل از اینکه یک عده بیان وباعقاید بدوی ترایبلیزمی بگن ایران که عقب مونده نیست و این حرفها- بگم که کشور پیشرفته بر طبق شاخصه های جهانی کشوریه که: آب و برق و بنزینش جیره بندی نباشه، مردمش امکان دسترسی به تکنولوژی روز منجمله اینترنت پر سرعت  و ماهواره رو داشته باشن، سیستم حمل و نقلش استاندارد باشه و حداقل جاده هاش امار بالای تلفات نداشته باشه، اقتصادش ورشکسته  نباشه ودر راستای تقویت صنایع داخلی حرکت کنه نه واردات از چین!  دموکرات و مردم محور  باشه، مردم به قانون (پلیس) پناه ببرن نه اینکه ازش بترسن و فرار کنن! با توجه به این معیار ها دیگه هر عقل سلیمی میتونه به نتیجه برسه  باشه که ایران عقب مونده هست یا نه.