سلام...

اینروز ها سخت مشغول انجام امور فارغ التحصیلی هستم حالا بعدا راجع بهش مینویسم. و اما آیلتس! من قبل از اینکه بیام مالزی تو ایران آیلتس آکادمیک امتحان دادم و اورآل 7 گرفتم. سر اسپیکینگ یکم هول شدم و متاسفانه سخت ترین ممتحن هم به من خورده بود! از من پرسید اسمت چیه من فکر کردم میگه شماره تلفنت چنده! خلاصه سوتی شد اول کار دیگه ولی خوب کلا نتیجه خوب شد.

اعتبار آیلتس دو ساله و مثل برق باد زمان گذشت و آیلتس ما هم از اعتبار ساقط شد! تو ایران اینطور که شندیم باید 6-7 ماه رفت تو صف و هزینه اش هم بیشتره بنابرین گفتیم تا اینجاییم بریم دوباره امتحان بدیم! دیگه همه میدونن آیلتس چجوریه از چهار بخش تشکیل شده و اینها دیگه فکر نمیکنم لازم باشه بگم. اینبار اسپیکینگ رو با اعتماد به نفس بهتری رفتم و از اون سوتی ها ندادم! ولی خب چیزی که خیلی واضحه اینه که امتحان آیلتس رو سال به سال سخت تر میگیرن یعنی این امتحانی که من دادم از امتحان سه سال پیش ایران سختتر بود بخصوص لیسنینگ! این موضوع رو با نگاهی به کتابهای آیلتس کمبریج هم میشه فهمید کمبریج 1 خیلی ساده است و به تدریج سخت تر میشه.

نکته دیگه اینکه اسپیکینگ و رایتینگ رو ظاهرا تو مالزی از ایران سخت تر میگیرن و واقعا بد نمره میدن! چون این دو بخش بوسیله ممتحن نمره داده میشه به نظر میرسه ممتحن های اینجا سختگیر تر باشن . به هر صورت اینبارهم خدارو شکر بد نشد و اورآل 7.5 شدم . البته این نیم نمره بیشتر اصلا بدلیل اینکه این مدت مالزی بودم نیست! چون مالزی کشور انگلیسی زبان نیست بنابر این تو محیط نیستید که زبانتون خوب بشه مگر اینکه برید کلاس که فرق زیادی با کلاس های  ایران نداره. همه چی بستگی بخودتون داره که همیشه خودتون رو در اتمسفر زبان قرار بدید یعنی لغت یاد بگیرید، فیلم ببینید، اخبار گوش کنید کتاب علمی بخونید و از اینجور کارها!

امتحان ایلتس هم مثل سایر امتحان ها اصلا استاندارد نیست . یعنی کلا هیچ امتحانی تو دنیا استاندارد نیست و نمیتونه توانایی واقعی شما رو نشون بده . تو امتحان ایلتس کلا به نظر من هرکی بین 15 تا 30  درصد توانایی واقعیش رو از دست میده و نمره شما کمتر از توانایی واقعیتون میشه. به نظر من باید یکسری تغییرات تو این امتحان داده بشه. مثلا شما باید این اجازه رو داشته  باشید که بتونید هر بخش یا module  رو جدا گانه امتحان بدید یا مثلا برای لیسنینگ یک زمان مشخص بدن که بتونید بعضی جاها رو دوباره گوش بدید. قسمت ریدینگ هم سه تا متن داره که واقعا زیاد و خسته کننده است! چه خبره سه تا؟ دوتا پسیج برای سنجش توانایی هرکی کافیه دیگه! برای اسپیکینگ هم اون قسمت اصلیش که یک موضوع میده که باید راجع بهش حرف بزنی بهتره حذف بشه یا عمومی تر بشه! و دست اخر اینکه این چه قانون احمقانه ایه که ایلتس بعد دو سال باطل میشه؟ مگه شما که گواهینامه رانندگی میگیری یا دیپلم و لیسانس میگیری یا هر مدرک دیگه بعد دو سال باطل میشه؟ اگه اینطوریه پس باید همه بعد یک مدت برن دوباره 12 سال بخونن دیپلم بگیرن! البته پر واضحه که این قانون رو برای پول دراوردن گذاشتن دیگه . بجای امتحان دوباره بهتر بود مثلا فقط اسپیکینگ رو دو باره میسنجیدن. یک قانون نا نوشته هم تو ایلتس هست که هر دفعه یکی از module  ها رو خیلی سخت بگیرن که شما برای همه بخش ها نتونی نمره برسونی! ضمنا زمان هم وحشتناک کمه بخصوص برای ریدینگ و رایتینگ!

حالا چند تا راهنمایی تجربی:

برای اسپیکینگ: هول نشید! حواستونو خوب جمع کنید ببینید ممتحن چی میپرسه! سعی نکنید بیشتر از اون چیزی که بلدید بکار ببرید مثلا جمله بندی های پیچیده بکار نبرید مگر اینکه واقعا بهش مسلط باشید. شب امتحان کلمه یاد نگیرید که فرداش استفاده کنید که بدجور خراب میشه. از کلماتی استفاده کنید که کاملا بهشون مسلط هستید. خودتون مشتاق به حرف زدن نشون بدید و با صدای مفهوم نه خیلی بلند نه خیلی اهسته حرف بزنید. اونقدر حرف بزنید که ممتحن متوقفتون کنه . تا اونجا که میتونید من من نکنید

لیسنینگ: مواظب باشید رشته سی دی که داره پخش میشه از دستتون در نره! اگه بغل دستیتون رفت صفحه بعد فکر نکنید که شما هم باید برید صفحه بعد! حواستون بکار خودتون باشه. اگه یکجا رشته کار از دستتون در رفت سوال هارو ول کنید و خوب به سی دی گوش کنید تا بره سکشن بعد. بعد تو اون فرصتی که هست برگردید و سوال ها رو بخونید و جواب بدید

ریدینگ: حتما زمانتون رو تنظیم کنید. برای هر متن 20 دقیقه . اگر تو این مدت نتونستید یک متنو تموم کنید ولش کنید برید متن بعد. سوالات معمولا (نه همیشه) به ترتیب پاراگراف هستند. مثلا چندتا سوال اول جوابشون باید تو پاراگراف های اول پیدا بشه و الی آخر

رایتینگ: رایتسنگ یا همون انشا نویسی یک فنه! شاید حتی یک انگلیسی زبون هم نتونه انشای خوبی بنویسه کما اینکه خیلی از ما ایرانی ها هرچند دکتر و مهندس هم باشیم نمیتونیم یک انشای خوب فارسی بنویسیم! پس فن نوشتن رو یاد بگیرید . بهتره در این مورد خاص کلاس برید. موقع نوشتن هم لغت زیاد بکار ببرید.

برای ثبت نام آیلتس اگه میخواید تو کوالالامپور امتحان بدید میتونید برید بریتیش کانسل به این آدرس . یک فرم هم هست که میتونید از اینجا دانلود کنید و پر کنید البته میتونید همون موقع که میرید ثبت نام هم ازشون بگیرید. دو تا عکس پاسپورتی جدید ، اصل و کپی پاسپورت و 550 رینگیت پول نقد!

وقتی از امتحان بیرون اومدم و چهره خسته بچه ها رو دیدم از ته دل ارزو کردم همه بتونن نمره دلخواهشونو بگیرن.

آقا چه بدبختی شد ها! این انفولانزای خریه خوکیه چیه اینو دارم میگم! این مرض های جدید دیگه از کجا میاد هی؟ مالزیایی ها هم که هی دنبال رکورد زدن هستن! بلند ترین برج های دوقولوی جهان! بزرگترین پارک پرندگان جهان ! و حالا هم بیشترین تعداد مبتلا در یک روز! ظاهرا حدود 600 نفر در طی یک روز دچار A(انفولانزای خوکی) شدن! ما هم از ترس اکثر خونه ایم دیگه! بیرون هم که میری پشیمون میشی چون هی باید ماسک بزنی و مواظب باشی و دست بشوری! قبلا تفریح ما یه رستوران رفتن بود که از اونم محرومیم دیگه! من نمیدونم هرچی علم پیشرفت میکنه باید بیماری کمتر بشه چرا هی بیماری های جدید میاد! حالا چند روز پیش تو روزنامه نوشته بود اگه این روند ادامه پیدا کنه Health Curfew  اعلام میکنن! حالا من نمیدونم ترجمه اش چی میشه چون Curfew  اصولا یعنی حکومت نظامی! پس میشه حکومت نظامی سلامتی! که معنی نمیده ! میشه ترجمه کرد منع رفت و امد سلامتی! که خیلی طولانیه! پس بهتره گفت "کنترل سلامتی"! هر کوفتی هست یعنی همه جا تعطیل باید بکپی خونه! به هر جهت! ماسک یادتون نره میرید بیرون بزنید از این مایع های کوچیک سریع شستن دست که احتیاج به اب هم نداره همراهتون باشه هی دستتونو ضد عفونی کنید

انگار همین دیروز بود راجع به گواهینامه گرفتن نوشتم! کی باورش میشه 2 سال گذشته! ولی دوسال گذشته و ما رفتیم برای تمدید گواهینامه خوشبختانه مثل ایران اصلا دنگ و فنگ نداره . تو ایران معاینه چشم و عکس و کلی فرم و بعد هم گفت دو هفته دیگه حاظر میشه! اینجا فقط برید به یکی از مراکز JPJ (میگن اداره پست هم اینکارو میکنه ولی مطمئن نیستم خودتون تحقیق کنید) هیچی هم لازم نیست ببرید! فقط به ازای هر سال تمدید باید 30 رینگیت بدید ! یک کارت کوچیک صادر میکنه که میشه مکمل گواهینامه قبلیتون هردو رو باید باهم نگهدارید روش نوشته که تمدید شد تا فلان تاریخ. دیگه نه عکس میخاد نه چیزی همون موقع تحویل میگیرید برمیگردید لالا

آنفولانزای خوکی: swine flu

ماسک بهداشتی: surgical mask

تمدید گواهینامه: renewing the driver's licence

دیگه همین فعلا بای!

سلام

اینجا خونه هم بصورت flat هست هم آپارتمان ولی اکثریت قریب به یقین ایرانی ها و خارجی ها تو آپارتمان (برج) زندگی میکنن چون امنیتش بالاتره و Security  (نگهبان) داره. تازگی ها این دلال های ملکی طماع خوب دندون های بچه پولدار های ایرانی و عرب رو شمردن و اجاره خونه رو بردن بالا! از بس همه اومدن دیدن اینجا قیمت خونه پایین تر از ایرانه ذوق کردن هرچی یارو گفته اینام گفتن ok!  (تنها کلمه انگلیسی که بلد بودن!) باری به هر جهت!

خلاصه قیمت اپارتمان اطراف دانشگاهها یه خورده رفته بالا. شما اپارتمان رو به دو صورت میتونید اجاره کنید full furnished  (با تمام وسائل- ایرکان، تلوزیون،یخچال...) یا unfurnished  (بدون وسائل- یعنی بدون هیچی حتی کابینت و کمد) البته semi furnished  هم هست که غالبا شامل یک تخت و کابینت اشپزخونه و یه میز هست.مسلما full furnished  اجاره ی بالایی داره.در مورد حومه کوالالامپور اگه بخوام بگم شما نو ساز unfurnished  سه خوابه رو میتونید با ماهی حدود 1300 رینگیت و full furnished  رو با ماهی 1600-1800 رینگیت اجاره کنید. این خونه ها سه خوابه است که البته اتاق سوم خیلی کوچیکه. تو خود کوالالامپور هم با قیمت تو همین رنج خونه پیدا میشه البته خونه هم هست ماهی 10000 رینگیت! ولی من منظورم یک خونه مناسب و قابل زندگی و قیمت متعادل هست.

 اصولا دانشجو ها دو سه نفری این خونه ها رو اجاره میکنن و بسته به اینکه کی بره تو کدوم اتاق اجاره رو تقسیم میکنن. خوشبختانه مثل ایران اینطوری نیست که شما طبقه بالات صاحبخونه باشه و کنترلت کنه و اینها از این خبر ها نیست بعضی وقتها سال به سال صاحبخونه رو نمیبینی و میتونی از طریق اینترنت اجاره رو بدی

موقع بستن قرارداد اصولا باید پول دو ماه رو به عنوان deposit  جلو پرداخت کنید یه پولی هم بابت شارژ کلی میگیرن همون اول کار.اصولا رهن و اینجور چیزها هم در کار نیست. حواستون باشه قراردادو خوب بخونید بخصوص قسمت های مالیش رو. تعمیرات ساختمون هم به عهده صاحبخونس نه مستاجر.

خیلی ها ترجیح میدن خونه full furnished  بگیرن که دیگه دنبال خرید وسائل نرن و راحت برن بشینن ،بعضی ها هم برعکس! حتی کسایی که طولانی مدت میخوان بمونن اعتقاد دارن به نفعه که خونه بخرن تا اجاره کنن.

به هر جهت پیشنهاد من اینه که چون ما خارجی هستیم بهتره بریم یه جای خوب بشینیم پس موقع اجاره خوبه دقت کنید که

جایی زندگی کنید که ترجیحا نگهبانی داشته باشه، از حمل و نقل عمومی خیلی دور نباشه و به مراکز خرید نزدیک باشه ترجیحا چینی نشین باشه چون چینی ها سرشون تو کار خودشونه و کمتر فضولن.

حالا چند عبارت مفید انگلیسی در این زمینه:

To let   :برای اجاره

Deposit   :پول ودیعه

Rent :  اجاره کردن

Rental   :اجاره خونه

owner   :صاحبخونه

Tenant   :مستاجر

Real state agency: دفتر معملات ملکی

 

سلام
من فکر میکنم مطالب مهم در مورد مالزی رو هرچه زودتر باید تموم کنم امیدوارم که همینطور باشه!
یکی از مطالب مهمی که باید درموردش گفته بشه و کمتر در این مورد در وبلاگ های مالزی نویس اطلاعات داده شده (مگه در وبلاگ های مالزی نویس اطلاعات بدردبخوری هم داده میشه؟) بانکها هستند

در مالزی انواع و اقسام بانکهای خصوصی و دولتی با اسمهای مختلف و عجیب و غریب رو میتونید پیدا کنید بانکهای چینی ، اسلامی ، غیر اسلامی و از اینجور چیزها
بانکها تو مالزی شیک و تقریبا میشه گفت خلوت هستند و برای همین کارهای بانکی سریع انجام میشه علت اصلیش هم اینه که اینجا خیلی از کارها رو میشه با اینترنت و ماشین های به اصطلاح خودپرداز (ATM)  انجام داد و مردم اغلب از این روش مدرن استفاده میکنن. مثلا تمام پرداختهای قبوض اب و برق و تلفن و شهریه دانشگاه و حتی پرداخت اجاره خونه و خردید شارژ موبایل و به حساب گذاشتن و برداشتن پول، از طریق اینترنت و ATM  قابل انجامه حتی با این دستگاهها میشه چک رو هم نقد کرد!

تو ایران هم تازگی خدمات مشابهی ارائه شده ولی متاسفانه چون خیلی از شهروندان توانایی استفاده از تکنولوژی روز رو ندارن از همون روش بدوی استفاده میشه و برای همین بانکهای ما شانزه لیزه اس!
تو مالزی همه بانکها مجهز به سیستم شماره دهی (نوبت) هستند و معمولا یکنفر مسوله که شما رو در مورد پر کردن فیش ها یا کار با ATM  راهنمایی کنه. تو اکثر بانکها کارمندان خوش لباس و شسته رفته هستند و لباس فرم مخصوص دارن مثلا همه کت و شلوار و کراوات یک شکل و یکرنگ استفاده میکنند و خوش برخورد هستند.

 در بیشتر بانکها با استفاده از ماشین ATM  یا اینترنت نمیشه بیشتر از روزی 3000 رینگیت برداشت کرد یا انتقال داد و برداشت یا انتقال مبالغ بیشتر باید از طریق خود بانک بصورت حضوری انجام بشه.
حتما وقتی میرید بانک تا بطور حضوری کار بانکی انجام بدید  پاسپورت یا کپی برابر اصل یا کارت مهاجرت همراه داشته باشید. اگه کارت یا دفترچه بانکتون گم شد یا اگه دستگاه کارتتونو خورد حتما سریعا به همون بانک مراجعه کنید تا اونها رو باطل کنن و براتون جدیدشو صادر کنن.

اما بانکهای معروف تر مالزی حداقل بین ایرانی ها:

CIMB BANK
این بانک پرطرفدار ترین بانک بین ایرانی ها یا حتی میتونم بگم بین خود مالزیایی هاست و بیش از 5.3 ملیون مشتری داره! علتش رو هم من دقیق نمیدونم! این بانک زیر نظر گروه CIMB  که دومین ارائه دهنده بزرگ سرویس های مالی در مالزیه و در سنگاپور و تایلند و اندونزی هم فعالیت میکنه اداره میشه
AMBANK
بهترین نوع مستر کارت و ویزا کارت رو این بانک ارائه میده که راحت میشه با اونها از اینترنت خرید کرد.
MAYBANK
بزرگترین بانک و گروه مالی در مالزی که در 8 کشور شرق اسیا فعالیت میکنه.

خوب دوستانی که به اینجا سر میزنید اگه در مورد زندگی تو مالزی سوال خاصی به نظرتون میرسه بگید تا بگم.

در مورد مطلب جوگیر شدن نظرات متفاوتی بیان شد که لازم دیدم این متن شفاف سازی رو بنویسم.

اول باید بگم که متاسفانه این خصیصه اکثر ایرانیهاست که ذهنشون فقط قادر به درک صفر و یک از پدیده هاست و فاقد توانایی درک حالات متناهی به حدود فیمابینه. مثلا سریعا لپ تاپ رو با چرتکه و استین حلقه ای رو با یقه بسته مقایسه میکنند و از درک حالات ممکن فیمابین واصلا  مفهوم سمبلیک موضوع عاجزند.

اتفاقا همین خصیصه صفر و یکی اکثر مردم یا بعبارتی ذهن فاقد قدرت تحلیل باعث شده که کشور ایران با این وسعت و جمعیت و منابع جزء کشور های عقب مونده* جهان باشه و از کشور های نو پایی مثل مالزی هم عقب بیفته.

 باری، طبق معمول خیلی ها به متن نوشته شده بسیار سطحی نگاه کردن و بخاطر همون خاصیت ذهنی صفر و یکی از درک مفهوم اصلی که همون جنبه  روانکاوی سمبلیکی قضیه بود عاجز موندن. متن من یک تحلیل روانشناسانه سمبولیک بود. ساده بگم همونطور که شما وقتی کسی که لباس شاد رنگارنگ بپوشه میفهمید خوشحاله یا ریش نزده و لباس تیره سمبل سوگه بهمین شکل میشه سمبلیسم و روانشناسی رو در شناخت افراد حاضر در یک مجموعه جدید بدنبال تغییر وضعیت ثابت و معمولا بلند مدت پیشین بکار برد (حالا بحثش طولانیه که در محدوده عقل خیلی ها هم نمیگنجه من به ساده ترین شکل گفتم همه بفهمن).

محکومیت حس جوگیری یا نوع پوشش و یا مقایسات غیر متناسب استین حلقه ای و تکنولوژی، سطحی ترین نوع برداشت از این نوشته بود که  تنها حاصل ذهن تک بعدی و فاقد قوه تحلیل بسیاری از ایرانیان است و بس! نوشته من متنی بود که با بکار گرفتن سمبولیزم بشکلی عمیق و ظریف، وضعیت فعلی خیل عظیم ایرانیان مهاجرکه بنابر شرایط موجود ناچار به ترک وطن شده وتا حدودی تحت تاثیر همان شرایط و عمدتا تحت تاثیر یک عامل ذاتی مشترک، اعمال و واکنشهای خاص و غالبا مشخصی رونشون میدن از جنبه روانشناسی بررسی کرد.

متاسفانه در اثر رشد روز بروز تعداد وبلاگهای بی محتوی و هجونگار مالزی نویس که در راستای سیل مهاجرت بی ظابطه ایرانیان قرار داره این مشکل برای بسیاری از وبلاگ خوان ها پیش اومده که با برخورد به این وبلاگ بدنبال پیش ذهنیت شکل گرفته از بی محتوایی وروزمره نگاری حاصل از بسیاری از وبلاگهای مذکور، از دقت وتفکر در عمق و محتوای نگاره های یک " فیلسوف " عاجز بمانند. والسلام

(اگر نظری دارید در پست قبلی مرقوم بفرمایید)

*از الان و قبل از اینکه یک عده بیان وباعقاید بدوی ترایبلیزمی بگن ایران که عقب مونده نیست و این حرفها- بگم که کشور پیشرفته بر طبق شاخصه های جهانی کشوریه که: آب و برق و بنزینش جیره بندی نباشه، مردمش امکان دسترسی به تکنولوژی روز منجمله اینترنت پر سرعت  و ماهواره رو داشته باشن، سیستم حمل و نقلش استاندارد باشه و حداقل جاده هاش امار بالای تلفات نداشته باشه، اقتصادش ورشکسته  نباشه ودر راستای تقویت صنایع داخلی حرکت کنه نه واردات از چین!  دموکرات و مردم محور  باشه، مردم به قانون (پلیس) پناه ببرن نه اینکه ازش بترسن و فرار کنن! با توجه به این معیار ها دیگه هر عقل سلیمی میتونه به نتیجه برسه  باشه که ایران عقب مونده هست یا نه.